طنز
تحفۀ سالگرد وبلاگ کمی دیر به دست ما رسید.یکی از عزیزان ظریف و شریف آن را ساخته است.وقتی آن را برای بار اول دیدیم نفهمیدیم این گوسفند نماد چیست. حالا هم که برای بار چندم آن را می بینیم همچنان نمی فهمیم آنچه را در اول نفهمیده بودیم. شاید اشاره دارد به اینکه شما دوسال تمام بر ریش ما خندیده اید و ما گوسفند وار نفهمیده ایم و یا هم اینکه ما دوسال تمام بر... هر چه باشد تحفۀ عزیز،عزیز است وما هم محض خالی نبودن عریضه یک دوبیتی گفته ایم و بس : اگر چه ظاهراً شیک آفریدی ولی اصلاً تراژیک آفریدی یکی جرأت کند پرسد ،خدایا! توما را با چه تکنیک آفریدی؟ عاقبت به خیر در برخی جاها آنچه به همه تعلق داشته باشد، به هیچکس تعلق ندارد. مثل سرنوشت دموکراسی و آزادی ویا مثلاً منافع ملی. عاقبت چنین چیزهای مانند آن روز دور نیست در این ساعت ها دَم دَم دو سالگی های وبلاگ ما به گوش می رسد. این گپ را ولی فقط به خود می گوییم زیرا می ترسیم مبادا روزی فکر کنیم که چه کارهای که نکرده ایم در این دوروزه وبلاگ نویسی:
امان از این لب پر خنده دوباره خنده به لب هایت تنیده هالۀ حیرانی تو خنده می کنی اما خود دلیل خنده نمی دانی ما زنده، جهان زنده اگر روزی گپ های تعجب آور خواندید و باعث تعجب شما نشد، هیچ تعجب نکنید زیرا امروز تعجب کردن در این کشور، خود مایۀ تعجب است. ما امروز برای دیگران، تقریباً در هیچ موردی حرفی برای گفتن نداریم و باز تقریباً در بیشتر موارد فکر می کنیم که دیگران برای ما حرفی برای گفتن ندارند. ما تا پیش از هژده سالگی با نیم جهان مخالفیم، بعد از هژده سالگی باتمام جهان. 
ادامه مطلب
ادامه مطلب
ادامه مطلب
ادامه مطلب
رفته با شد نیم عمرت بر هد ر
